Spike-Jolene in da (green)house: over de kracht van een mini-ecosysteem

Bij ons in de kas woont sinds kort een pad, door mijn dochter van vijf liefkozend Spike-Jolene genoemd. De pad heeft het naar zijn zin in de kas, hij hopst vaak wat rond als ik net gesproeid heb. Zij of hij (met zo’n naam kan je alle kanten op) woont achter de bloempot of onder de groenten. De deur van de kas staat regelmatig uren open. Toch gaat de pad niet weg. Blijkbaar brengt het eco-systeem daar hem iets. De pad brengt mij ook iets, of eigenlijk hij brengt mij veel minder.. Slakken! Volgens mij eet hij ze op. Vorig jaar werden veel van mijn heel jonge planten opgegeten, de volgende ochtend hingen de slakken dan aan het plafond. Nu zie ik er al een tijd geen een. Misschien is het toeval, maar ik denk het niet.​​​


​​Wat een kracht en invloed heeft zo’n kleine verandering op de kas. Komkommers die vorig jaar geen kans hadden en na twee blaadjes afgevreten waren zijn nu al een meter hoog. Daardoor ontstaat er steeds meer groen, heb ik de eerste komkommer (niet groot maar wel heerlijk) al kunnen eten en zorgen de planten onderling voor steeds meer goede schaduw en behoud van gezonde, vochtige grond, wat weer zorgt voor… enzovoort. Speaking of schaduw… de pad woont nu zo’n twee maanden in de kas. Daar wordt het regelmatig heel heet want hij staat uren in de zon. Toch kan de pad daar als amfibie overleven. Hoe? Ook weer door zo’n toevalstreffer… vorige herfst had ik namelijk nog dillezaad en snijbiet gepland. Beiden kwamen niet echt meer op die herfst, gewoon te koud. Maar…vanaf februari stond de dille spontaan ineens tien cm hoog en met de eerste echt warme zonnestralen kon de pad schuilen onder de dille en achter de hoge snijbiet. Daar zat hij uren, alleen met het sproeien kwam hij tevoorschijn.
En de pad en de groenten leefden nog lang en gelukkig, net als in een kinderboek… maar toch, zijn niet al die verhalen gebaseerd op geluksmomentjes op de vierkante meter? 🙂

Fijne dag allemaal!

1 Comment

  1. Sophie

    Wat ’n Superleuk verhaal ’n pad die niet ’n vijver verkiest , maar chillt onder de dilleboom🏝 en slakken eet en daardoor verdelgt…Daar droom je toch van als tuinliefhebber.. Hoera voor Spike-Jolene en de Lente.

Geef een reactie